Transportmanagement.be

Van Management 68 (03/2012)

 06/03/2012  Yannick Haesevoets  

EDITO

The white van man

Het was een britse collega van me die voor het eerst met de term ‘white van man’ en de achterliggende betekenis op de proppen kwam. Het fenomeen van de bestelwagenbestuurder of –bestuurster die de verkeersregels vakkundig aan zijn of haar laars lapt is ondertussen wijd en zijd bekend bij de meeste weggebruikers. Ook in ons land lijkt de publieke opinie zich definitief te kanten tegen de roekeloze rijstijl van menig bestelwagenchauffeur, met alle imagoschade vandien. Maar strookt die perceptie ook met de werkelijkheid, of gaat het slechts om spreekwoordelijke ‘rotte appels’ die de fruitmand vergiftigen? Het antwoord ligt ongetwijfeld ergens in het midden.

Is het naiëf te denken dat uw medewerkers de facto als een goede huisvader met hun bestelwagen omspringen? Misschien wel.
Vlootbeheerders grijpen dan ook steeds vaker naar track & tracesystemen om de controle over hun vloot te verscherpen. Het is natuurlijk zo dat de bedrijfsvoertuigen en hun chauffeurs vaak het uithangbord van een bedrijf zijn. Bovendien zijn het uithangborden die eigenlijk alleen maar negatieve reclame kunnen maken, want niemand zal zich die hoffelijke chauffeur van bedrijf x nog herinneren wanneer hij of zij een loodgieter of aannemer onder de arm wil nemen. De agressieve chauffeur van bedrijf y daarentegen, des te meer.

Ik ben ervan overtuigd dat track & trace-systemen in staat zijn om excessen in te dijken en de grootste ‘cowboys’ aan banden te leggen, als een soort psychologische stok achter de deur. Toch schuilt slechts een deel van de oplossing in de repressieve aanpak, en vallen er nog veel betere resultaten te boeken met een goede opvoeding en dito begeleiding. Wie wil dat zijn chauffeurs veel zorg besteden aan hun voertuigen, besteedt dus maar beter veel zorg aan zijn chauffeurs. Zoals het een goede huisvader betaamt.